FacebookTwitterYoutube
Sport Europe


'Een lange herhalingsoefening' is de beste omschrijving voor de trip naar partnerstad Pápa in 2011. Weer vertrok de bus vanaf het Burgemeester Berghuisplein, weer was het mooi weer in Hongarije, weer was er kermis en vuurwerk, weer werd geslapen in een internaat, weer werd er door de jongste deelnemers op zaterdag een tafeltennistoernooitje gespeeld, weer rolden de pizza's uit de oven bij 'De Arena', weer was de supermarkt de meest favoriete bestemming, weer was een ieder dagenlang moe, weer werden er halve liters Gösser gedronken, weer...wedstrijd

Als we dan toch een verschil moeten noemen, dan waren het wel de buschauffeurs die een 'niet zeuren, gewoon gassen' mentaliteit hadden. Een verademing ten opzichte van voorgaande jaren, toen stops van een half uur of soms zelfs van een uur de normaalste zaak van de wereld waren. Het was dan ook geen wonder dat de bus al op vrijdag om half elf 's ochtends in Pápa arriveerde. Ook dit jaar was Pápa... gewoon Pápa: simpele huizen, 'bonkerige' wegen en desondanks veel tevreden mensen. Het verblijf was - net als vorig jaar - in een net internaat op zo'n twee kilometer afstand van het centrum. Dat was een eind, maar gezamenlijk prima lopend te doen. De vrijdag was vooral... niks doen, drinken, eten (o.a. een 'bij de prijs inbegrepen' Hongaars-Italiaanse maaltijd, later op de avond gevolgd door een pizza) en weer niks doen. Althans, voor de meeste Kampenionners: Jan en Gerard gaven de sterktevolgorde aan van zowel alle deelnemende jongens als alle deelnemende meisjes van Kampenion bij het technisch overleg.

De zaterdag begon weer met een 'uiterst vermakelijke' opening van de Mini Olympiade met in de hoofdrol een aantal dansende Hongaarse dames, afgewisseld met een enerverende speech van de nieuwe burgemeester en al zijn Hongaarse vrienden. Hierna werd er fanatiek getafeltennist en weer was de burgemeester - wiens zoontje tafeltennist - van de partij, al sprak hij ditmaal iets minder. Hoewel, in de anderhalf uur die hij samen met Gerard doorbracht, moest hij wel. Kampenion was vertegenwoordigd in vrijwel alle categorieën: jongens 16-, dames 18+, jongens/meisjes gemixt tussen de 14 en 19 jaar en mixed dubbel. Het werd dan ook een waar prijzenfestival voor Kampenion: Anja werd tweede (in het troosttoernooi?) en Guido won de poule, maar kwam vervolgens niet meer tot winst. Helaas won hij met de poulewinst geen prijs. Wel gingen er prijzen naar Gerard voor 'meest betrokken buitenlander', naar Jan voor 'beste humoristische opmerkingen', naar Alice voor 'beste bankzitter', naar Martijn voor 'beste camerawerk', naar Jordy en Gertjan voor 'sterkste WC-lucht' en 'beste wijndrinker' en naar Ralph voor 'beste introverte coach'. De prijs voor 'meest bevlogen coach' ging naar een Hongaarse dame, wiens coaching bestond uit 'uitgebreid alle slagen voordoen' en dat met zoveel fanatisme, dat ze bijna door het plafond sprong. Verstandig van Gerard dat hij niet met haar, maar met een rustige, Sloveense dame 'neusje neusje' deed. Dat scheelde een bezoekje aan de KNO-arts. Na een lange middag - die eindigde met een flinke, maar korte regenbui - was er uiteraard behoefte aan een overheerlijke maaltijd, die geserveerd werd in het luxe restaurant naast het internaat. Gelukkig was er nog een aantal plekken vrij gehouden voor de Kampenionners. Op het menu stond rijk gevulde bruine bonen soep met verse broodjes en als toetje een punt gebak en een appel. Dat alles bereid door twee gezellige, doch strenge Hongaarse dames: je moest het niet wagen om de appel te laten liggen, want dan kwamen ze 'em wel even brengen. 's Avonds waren Jan en Gerard weer van de partij op de Hongaarse party. De rest bracht de avond zeer origineel door in café De Arena.

Op 'sunny day' werd - na een prima nachtrust van bijna vier uur en een uitgebreid ontbijtbuffet met o.a. een soort verse paprika - een bezoek gebracht aan de grote toeristische trekpleister Siofok, waar het water blauw is... en de lucht ook! Net als vorig jaar werd er op de pier gezocht naar slangen in het water en ditmaal werden ze ook daadwerkelijk gevonden. Vervolgens was het... tijd voor de McDonalds, de grootste attractie van Siofok, waar het vooral in de WC nogal waaide. Het bezoekje aan de beeldentuin hierna riep warme herinneringen op die Gerard graag uitbreidde door ook de andere kant van de beeldentuin te bezichtigen. De rest ging doelloos aan het water zitten, om vervolgens een fotoshoot in het park te doen. Hierna werd weer een dik uur naar het internaat gereden en de rest van de dag was... hetzelfde als de vorige dag, m.u.v. van de traditionele afsluitende vuurwerkshow om een uurtje of elf.

In tegenstelling tot vorig jaar - toen de bus al op maandag om 00.00 uur vertrok - ging dit jaar de bus weer om 05.00 uur richting Kampen. Een aantal ging slapen, maar Jordy, Gertjan en Ralph besloten een nachtelijke wandeling van 5,4 kilometer te maken van het internaat, via het oude internaat naar het centrum en vervolgens weer terug naar het internaat. Wil je deze prachtige route - die je o.a. langs de begraafplaats van Pápa leidt - ook eens lopen, klik dan hier. Eenmaal terug werd - na een nachtelijke douche - de resterende twee uur doorgebracht met 'pesten' en over de gang lopen, omdat zitten en niks doen vrijwel zeker 'in slaap vallen' zou betekenen. En slapen moest pas in de bus gebeuren. Van 05.00 uur tot 13.00 uur was bij de meeste Kampenionners dan ook het licht uit. Hierna werd er nog eens een kleine tien uur over de Duitse Autobahn en tussen de Duitse druppels, via een Duitse schnitzel, gereden naar het Holländische Kampen, waar de Hongaarse achtbaanrit weer eindigde op het Burgemeester Berghuisplein... om volgend jaar weer opnieuw de achtbaan in te stappen.


Ralph Trip

Reacties  

#2 Martijn Haanappel 21-06-2011 11:06
ye nice, weer ja weer leuk geschreven :P 8)
Citeer
#1 Guest 15-06-2011 11:32
goed verhaal weer ralph!!
lache die kaart ook haha, jammer dat je niet aangegeven hebt waar de Tesco nou daadwerkelijk was :lol:
Citeer

Plaats reactie



Zet het plaatje in elkaar