FacebookTwitterYoutube
Sport Europe


Door directe concurrent GTTC Groningen 2 met 6 4 te verslaan, heeft het eerste jeugdteam van Kampenion geschiedenis geschreven. Het behaalde het kampioenschap in groep 4 van landelijk B en dwong daarmee promotie af naar landelijk A, de hoogste tafeltennisklasse in de najaarscompetitie. Dit is nog niet eerder voorgekomen in de geschiedenis van het Kamper tafeltennis. Het feit dat de titel is behaald met vier spelers die in Kampen wonen, maakt deze mijlpaal extra bijzonder. En dat in het jaar waarin Kampenion haar veertigjarig jubileum viert.

Het wordt misschien zo snel voor kennisgeving aangenomen, maar neem van mij aan dat er iets unieks is gebeurd bij Kampenion. Weliswaar betekent die titel niet automatisch promotie naar landelijk A -immers de landelijke competitie wordt naar sterkte ingedeeld- maar niemand twijfelt eraan dat Kampenion 1 volgend seizoen in landelijk A speelt. En dat is een unieke prestatie. Uniek in de zin dat het nog niet eerder in de geschiedenis van Kampenion is voorgekomen dat een jeugdteam kampioen is geworden in landelijk B en op het hoogste tafeltennisniveau gaat acteren. Maar ook uniek in de zin dat het met eigen jongens gebeurt. En dat terwijl Kampenion toch al aardige tafeltennissers heeft voortgebracht. Denk bijvoorbeeld aan Johan Lieftink, Gerben Last en Harmen Kramer. En dan vergeet ik vast nog een aantal bekende namen. Maar nu heeft de vereniging vier spelers van ongeveer dezelfde leeftijd en van ongeveer hetzelfde niveau. En ook dat is uniek. In het verleden en dat is nog niet zo lang geleden- ging het vaak om één, hooguit twee spelers, die tegelijkertijd een hoog niveau haalden en hadden. En dat niveau was zo hoog dat het verstandiger was om elders te gaan spelen. Johan Lieftink ging voor Hoonhorst spelen, Gerben Last bij Flits en Harmen Kramer nog vrij recent bij Smash 70 in Hattem. Harmen is overigens nog steeds lid van de vereniging. Nu telt Kampenion dus vier spelers van een hoog niveau. Daardoor speelt het team op hoog niveau en is de behoefte om elders te spelen niet aanwezig. Sterker nog, volgend seizoen speelt team 1 zelf op het hoogste niveau in de tafeltenniscompetitie. Immers in de najaarscompetitie is landelijk A de hoogste jeugdklasse.


Een tweede plaats in Landelijk B was tot nu toe het grootste wapenfeit van een eerste jeugdteam van Kampenion. Dat was in de tijd dat team 1 bestond uit Harmen Kramer, Jarl Koning, Maarten Kroes en Simon van der Woude. Rik Weijs was toen coach. Ook dat was een succesvolle periode die tot en met (ik meen) de voorjaarscompetitie 2002 duurde.


Nu dus vier spelers die allen in Kampen wonen. Natuurlijk, Daan Slot is oorspronkelijk afkomstig van Flits waar hij het spelletje heeft geleerd. Een aantal jaren geleden verhuisde hij van Zwolle naar Kampen en daarmee ook van Flits naar Kampenion. In zijn eerste periode bij Kampenion was hij al teamgenoot van Ton Ringenier. Beiden kwamen kort daarna in een team met de routiniers Simon van de Woude en Menno Jansma (najaarscompetitie 2002). Het seizoen daarvoor viel het hiervoor genoemde team met kopman Harmen Kramer dat als tweede eindigde in landelijk B, uit elkaar. Alleen Simon bleef over. Daardoor werd Kampenion doodleuk terugverwezen naar de 1e klasse van de Regio Zwolle; de Hoofdklasse bestond toen nog niet. Gelukkig werd het team direct weer kampioen in de 1e klasse. Een aantal van ons herinnert zich vast nog wel de laatste wedstrijd van dat seizoen, thuis tegen Smash 70 2 uit Hattem. Kampenion 1 had aan vier punten genoeg om kampioen te worden, het kwam met 3 0 voor, maar verloor vervolgens zes wedstrijden op rij. In de laatste wedstrijd stelde Simon de titel veilig in een thriller tegen Ivo Tijssen. Marijke Kramer nam vervolgens de plaats van Menno in en er werd een tweede plaats in landelijk C behaald achter Entac 1. Ik heb het dan over de voorjaarscompetitie 2003. Toen Simon bij de jeugd moest stoppen vanwege zijn leeftijd, besloot Daan terug te keren naar Flits, omdat de kansen om landelijk A te halen daar groter waren dan bij Kampenion. Daan speelde bij Flits korte tijd later één seizoen landelijk A, maar degradeerde met dat team. Vorig seizoen (najaarscompetitie 2005) behaalde hij met Flits 1 echter opnieuw de titel in landelijk B via een 1 9 zege op &&& Kampenion 1 waarna hij er toch wel verrassend voor koos om weer voor Kampenion te gaan spelen; bij de jeugd althans.

Kampenion 1 werd in de tussentijd zelf -door het stoppen van Simon en het vertrek van Daan- opnieuw uit de landelijk competitie gekegeld (najaarscompetitie 2003). Het keerde in die landelijke competitie terug in de najaarscompetitie van 2004 nadat het de titel in de voorjaarscompetitie behaalde in de Hoofdklasse. De broers Gert en Rick Kwast waren inmiddels bij Kampenion komen spelen waardoor de vereniging ineens over twee sterke jeugdteams beschikte. Team 1 (Gert en Rick Kwast en Ton Ringenier) stootte direct door naar landelijk B na een seizoen waarin het het favoriete DTV 84 2 ruim achter zich liet. Team 2 (Paul Kamstra. Erwin Landman en Arnaud van der Sluis) bereikte overigens via twee achtereenvolgende kampioenschappen in de 1e klasse en de Hoofdklasse ook de landelijke competitie, landelijk C. Het eerste seizoen speelde het zich pas op de laatste wedstrijddag definitief in veiligheid en het tweede seizoen (najaarscompetitie 2005) werd het knap tweede. Team 1 eindigde in die competitie als vijfde in landelijk B. De spelers van team 2 met name Arnaud en Paul- klopten nadrukkelijk aan de poort van team 1, zoveel was inmiddels duidelijk geworden. Bij Kampenion werd kort daarna bekend dat de broers Gert en Rick Kwast de vereniging zouden verlaten. Beiden spelen nu bij Leogang SL in Nunspeet eveneens landelijk B. Daan werd dit seizoen bij Kampenion herenigd met Ton en het team werd verder gecompleteerd met Paul Kamstra en Arnaud van der Sluis die dus in team 2 (landelijk C) hadden laten zien beter en beter te worden. En eigenlijk zijn dit seizoen de puzzelstukjes op zijn plaats gevallen. Alles klopte vanaf wedstrijdronde 1.


Voor het seizoen had ik verwacht dat het team bij de eerste drie zou meespelen en als tweede zou eindigen. Die verwachting was gebaseerd op het feit dat Arnaud en Paul uit Landelijk C kwamen en dat Ton vorig seizoen een matig seizoen heeft gespeeld. Mijn inschatting was dat Paul hooguit 40% zou halen, Arnaud rond of iets boven de 50%, Ton tussen de 60 en de 70% en Daan rond de 80%. Maar alle vier de spelers presteerden beter. Paul speelt rond de 70% en Arnaud, Daan en Ton spelen 80% of hoger. Gelukkig zat ik ernaast. De oorzaak is volgens mij tweeledig; enerzijds draaien de spelers een goed seizoen en anderzijds is de indeling van de groep niet al te sterk. Zo reëel moeten we met elkaar zijn. De najaarscompetitie is sowieso sterker dan de voorjaarscompetitie. Maar dit alles neemt niet weg dat de jongens van team 1 een puike teamprestatie hebben geleverd die veel respect verdient. Ik weet dan ook zeker dat we over een aantal jaren met heel veel waardering en met heel veel heimwee op deze periode zullen terugkijken.


Arnaud, Daan, Paul en Ton zijn naast het feit dat zij talent hebben, ook bloedfanatiek. Zij brengen menig uurtje achter de tafeltennistafel door. Zij stuwden en stuwen elkaar op naar een hoger en hoger niveau. De vier kennen elkaar door en door, zodat zij telkens weer gedwongen worden om van spel en tactiek te veranderen, wat heel leerzaam is.

Met deze batfighters is het mogelijk om op (korte?) termijn bij de senioren de Hoofdklasse te halen, maar ja Daan speelt seniorencompetitie bij Flits en Paul gaat binnenkort elders studeren. Het is nog afwachten hoe zich dat allemaal ontwikkelt. Maar feit is dat er een positieve ontwikkeling gaande is bij Kampenion. Het seniorentafeltennis krijgt door de vier Musketiers ook een positieve injectie. Heel positief.


Vanaf wedstrijdronde 1 is team 1 koploper. Het won de wedstrijden net wat ruimer dan GTTC Groningen 2 dat zich als enige concurrent aandiende. Op een gegeven moment werd GTTC eerste, maar dat had alleen te maken met het feit dat de wedstrijd GTTC Hutaf (van Koninginnedag 29 april) vooruit werd gespeeld; uitslag 8 - 2. De eerste ontmoeting tussen team 1 en GTTC eindigde in Groningen in een gelijkspel. Maar als er één team had moeten winnen, dan was het team 1. Maar team 1 bleef ruim winnen. En toen GTTC op 1 april verrassend in eigen huis met 4 6 van Nieuwegein verloor en Kampenion met 10 0 Entac versloeg, nam het de koppositie weer over terwijl het een wedstrijd minder had gespeeld. Toen was al wel zeker dat het niet meer mis kon gaan. En het ging dan ook niet meer mis. De week erop liep team 1 zelfs nog een puntje uit. Zelf beleefde het een lastige middag in Huissen waar tegen Hutaf een 4 3 achterstand alsnog in een 4 6 overwinning werd omgebogen. Maar concurrent GTTC deelde in Appingedam tegen streekgenoot DTTC 78 de punten. De voorsprong op GTTC bedroeg daarmee drie punten en dus waren vier punten genoeg in de onderlinge confrontatie met GTTC in sporthal De Maten . En die vier punten kwamen er. Via 2 0 (Arnaud en Paul) en 2 3 werd het 3 3 (Arnaud) en daarna was het Ton die de bevrijdende 4 3 op het wedstrijdformulier bracht. Het werd daarna nog 4 4, maar Ton en Arnaud zorgden ervoor dat het uiteindelijk 5 4 en 6 4 werd. Daarmee GTTC de tweede nederlaag van het seizoen toebrengend. Complimenten aan de spelers, aan de coaches en aan de trainers. Jammer was het dat Daan geen getuige kon zijn van dit historisch moment, maar misschien dat hij daar in Italië anders over denkt.


Volgend seizoen dus landelijk A; daar ga ik tenminste van uit. Als je na negen wedstrijden al kampioen wordt, geen wedstrijd hebt verloren, een gemiddelde van bijna acht punten per wedstrijd hebt, dan mág je daar toch ook vanuit gaan? Landelijk A halen is mooi, maar het is nóg mooier om landelijk A te spelen. Daar kunnen de spelers weer veel leren, want de tegenstand is weer groter. En van meer tegenstand word je zelf ook weer beter. En wat zou het mooi zijn als diezelfde spelers straks ook het seniorentafeltennis bij Kampenion een positieve injectie geven, zodat heren 1 over enige tijd ook terugkeert in de Hoofdklasse. En zo komen historie, heden en toekomst samen op zaterdag 15 april.


Arnaud, Daan en Paul mogen nog twee seizoenen bij de jeugd spelen; Ton nog vier seizoenen. Aan de opvolging moet dus serieus worden gewerkt binnen de vereniging. Welnu, dit seizoen telde Kampenion liefst twee welpenteams; de teams 11 en 12. Team 11 beëindigt het seizoen heel knap als derde of als tweede. Team 12 behaalde vandaag ook het kampioenschap. Gert-Jan de Lange, Guido Wessels en Laurens Teekman konden kampioen worden als zij directe concurrent Flits 12 in Zwolle met tenminste 4 6 zouden verslaan. Team 12 kwam met 3 0 achter, maar nam daarna een 3 4 voorsprong. Via een tussenstand van 4 4 werd het uiteindelijk 4 6 voor Kampenion 12. En dus werd ook dit team kampioen. Naast Gert-Jan, Guido en Laurens behoren ook Bas Hartman en Jelle van der Kamp (reserve) tot het team. Aan de opvolging wordt dus druk gewerkt. Ook jullie van harte gefeliciteerd.


Jan Ringenier

wedstrijdsecretaris JEUGD

ttv Kampenion